ايرانيان سالانه پنجاه ميليارد نخ سيگار مصرف می کنند

اين شركت توليد كننده محصولات معروفی چون كنت، دان ‌هيل و روتمن است.

قرار است يك كارخانه در تهران برای توليد سيگار در اختيار اين شركت قرار داده شود.

شركت "بی . ای. تی" تعهد كرده است كه تجهيزات لازم و نيروی متخصص كارخانه را تامين كند.

بنابر اين گزارش، شركت انگليسی موافقت كرده است در كنار توليد سيگار، با اجرای برنامه های آموزشی، مهارت كارشناسان ايرانی در زمينه تكنولوژی توليد سيگار و توتون را نيز بالا ببرد و راه را برای توليد سيگارهای مرغوب در ايران هموار كند.

اين قرارداد در ادامه مجموعه قراردادهايی امضا می شود كه شركت دخانيات با چهار شركت خارجی برای توليد و واردات سيگار منعقد كرده است.

تامين سيگار

روز 29 آبان ماه سال جاری، شركت دخانيات ايران اعلام كرد كه با چهار شركت خارجی برای واردات و توليد سيگار به توافق رسيده است.

عبدالمجيد رحمانی، مدير عامل شركت دخانيات ايران، ارزش اين قرارداد‌ها را صدها ميليون دلار عنوان كرده و گفته بود "شركت دخانيات ايران با شركت‌ ژاپنی "جی. تی. آی"، شرکت آمريکايی - انگليسی "بی. ای. تی"، شرکت "ريميتسما" اروپا و "پين" كره قراردادهايی را برای واردات سيگار امضا كرده است."

شركت دخانيات ايران با شركت‌ ژاپنی جی. تی. آی، شرکت آمريکايی - انگليسی بی. ای. تی، شرکت ريميتسما اروپا و پين كره قراردادهايی را برای واردات سيگار امضا كرده است
عبدالمجيد رحمانی مديرعامل شرکت دخانيات

قرار است شركت‌ های "جی. ‌تی. آی"،‌ "بی.‌ ای. ‌تی" و "ريميتسما" علاوه بر واردات، در توليد مشترك سيگار، اصلاح ساختار كشاورزی ايران در اين بخش و بازسازی ماشين‌آلات با ايران همكاری داشته باشند.

شركت "جی. تی. آی" توليد كننده مارك های وينستون و مگنا، شركت "بی. ای. ‌تی" توليد كننده كنت، مانتانا و دانهيل، و شركت "ريميتسما" توليد كننده ديويدوف، ‌وست و پولو هستند.

رحمانی در باره واردات و توليد سيگار با مارك آمريكايی در ايران به تحريم‌های آمريكا اشاره کرده و گفته بود "شركت توليد كننده وينستون و مگنا به وسيله يك شركت ژاپنی خريداری شده و شركت توليد كننده "كنت"، "مانتانا" و "دانهيل" يك شركت آمريكايی - انگليسی است كه ما با شعبه انگليسی‌ آن قرارداد امضا كرده‌ايم."

قرار است اين چهار شركت علاوه بر بازسازی كارخانجات توليد سيگار در ايران، كيفيت توتون داخلی را بهبود بخشند و از محصول داخلی برای توليد محصولات خود استفاده كنند.

مصرف داخلی

ميزان مصرف سالانه سيگار در ايران 50 ميليارد نخ برآورد می ‌شود كه كمتر از 30 درصد آن در داخل كشور توليد می ‌شود و بقيه تاكنون از راه غيرقانونی، يعنی قاچاق، تامين می شود.

كارشناسان ارزش سيگارهای قاچاق را بين 500 تا 700 ميليون دلار در سال برآورد می ‌كنند.

تا سال 1379 واردات سيگار به ايران ممنوع بود و دولت سعی می كرد با لغو ممنوعيت واردات سيگار، مصرف سيگار خارجی را از حالت غيرقانونی خارج كند اما اين تصميم نتيجه‌ ای به همراه نياورد.

دولت ايران بعد از ناكامي در زمينه جلوگيری از واردات غيرقانونی، با شركت‌های معتبر توليدكننده سيگار، كه محصولات آنها به وفور در بازار ايران يافت می ‌‌شود به مذاكره پرداخت و با اين شركت‌ ها به توافق هايی رسيد.

و توليد داخلی

ايران با داشتن چهار كارخانه در شهرهای تهران، ‌رشت، اصفهان و اروميه اكنون سالانه 14 ميليارد نخ سيگار توليد می ‌كند.

كيفيت نامرغوب سيگارهای ايرانی و بسته بندی نامناسب آنها سبب شده است تا مصرف کننده علاقه چندانی به استفاده از آنها نداشته باشد.

همزمان، در کشورهای پيشرفته، فشار بر توليد کنندگان سيگار به منظور خودداری از تبليغ و افزايش فروش، باعث شده است تا شرکت های بزرگ توليد کننده در صدد يافتن بازارهای مصرف در کشورهای در حال توسعه برآيند.

در حالی که به دليل نگرانی در مورد آثار بهداشتی مصرف سيگار، فروش اين کالا در کشورهای غربی در سالهای اخير کاهش داشته است، ميزان مصرف در بسياری از کشورهای توسعه نيافته رو به افزايش بوده است.

به همين دليل، دستيابی به بازارهای مصرف و امکانات سرمايه گذاری در کشورهای فقيرتر جهان مورد توجه شرکت های عمده غربی توليد کننده سيگار بوده است.